Passie

 

Handgemaakte scenery voor de Nederlandse modelspoorbaan

Aangenaam kennis te maken,

mijn naam is Henk de Vos, geboren en getogen in na oorlogse 's-Gravenhage.

 

Sinds mijn derde heb ik al belangstelling voor treinen en kreeg mijn moeder me niet weg bij gesloten overwegbomen en wilde maar één ding .....

"speelgoedtreinen hebben"

Mijn vader begon met een Trix Epress HO baan op de grond in 1950, ik was toen vier jaar oud.

 

Ik had een opwindbare trein, aan de elektrische trein mocht ik niet komen, alleen maar onder toezicht mee rijden.

Op mijn twaalfde stond er een opklapbare baan in mijn kamer en die heb ik toen overgenomen en later omgebouwd naar tweerail gelijkstroom.

 

In 1966 ben ik overgegaan van HO naar N, de eerste aanschaf is nog door mijn vader gedaan.

 

In het begin van mijn N-tijd had ik allerlei materieel maar begin jaren tachtig wilde ik een keus maken tussen oude elektrische locomotieven of puur Nederlands, het werd het laatste, ik werd N-esser.

 

Op moment van schrijven ben ik 50 jaar met N-spoor bezig.

De scenery op de spoorbaan heeft in die achterliggende periode altijd mijn speciale aandacht getrokken.

 

In die periode bouwde ik een flatgebouw in de schaal 1 : 90 daarvoor had ik de flat opgemeten waarin ik met mijn ouders woonde.

Ik kon niet geloven dat hij zo groot werd, hij stak overal bovenuit.

Pas later kreeg ik in de gaten dat wat de fabrikanten maakte veel te klein was.

 

Aangezien er ook begin jaren tachtig nog niet veel te koop was aan materieel en scenery, was zelfbouw weer aan de orde.

Ik was in die tijd lid geworden van de NVBS en kwam regelmatig bij de afdeling modelbouw in Den Haag waar ik genoeg inspiratie kreeg om aan de slag te gaan.

In eerste instantie met materieel maar eind jaren tachtig ook met scenery.

 

Mijn achtergrond is werktuigbouw, ik wilde treinmachinist worden, mijn vader was bouwkundige en ik denk dat ik er ook iets van in mijn genen heb.

 

De interesse in architectuur steek in niet onder stoelen of banken en mijn voorliefde gaat uit naar het werk van Sybold van Ravensteyn.

Toen ik na verloop van tijd mijn bouwwerken liet zien op één van de verenigings avonden werd ik verrast door louter positieve reacties.

Kort hierna kreeg ik vragen zoals kan jij dit of dat voor me bouwen.

 

Hier zitten voor mij de uitdagingen in die bij de bouw van je eigen materieel en gebouwen niet aan de orde komen waardoor je vaardigheden en kennis groeien.

Voordat je soms iets kunt bouwen is veel onderzoek nodig wat ook een interessant aspect is.

Vaak is er alleen maar een foto en een verhaal en probeer je een tekening te maken en daarna het model.

Ook komt het voor dat ik regelmatig met de rolmaat op pad ga als de benodigde documentatie ontbreekt.

 

Een ander leuke aspect is het ontmoeten en praten met geïnteresseerden, in contact met anderen te komen, de hobby uit te dragen, ideeën uit te wisselen en heel belangrijk om er levensvreugde aan te hebben.

 

Aan de modelbouw heb ik veel goede vrienden overgehouden.

 

In mijn portofolio laat ik een keur van opdrachten zien welke ik in de afgelopen jaren zoal gebouwd heb.